ding 23

Digitale wereldreis ten einde….

De reis met 23 dingen is voorbij! Een aantal havenplaatsen had ik al leren kennen, zoals het werken met googledocs en met de Picasa foto albums. Bij verschillende  havensteden had ik het gevoel dat de ‘social talk‘ mij te veel zou worden.  Het maken van ‘blogs‘ rondom actuele onderwerpen en dus per definitie van tijdelijke aard kan onze klant wellicht bekoren. Een weblog rondom literaire actualiteit?  Een communicatiemiddel  met de scholen van de voorleeswedstrijd? Of met de scholen die intekenene op onze activiteit met de Kinderboekenweek? Natuurlijk is na de prijsuitreiking het weblog afgerond. Dit is hardop denken, en wellicht is het allemaal wat prematuur.

Een ander favoriet ding waren de ‘library things’. Daar ga ik zeker verder op studeren, wat een leuke manier om je privé bibliotheek in kaart te krijgen.

Het is een gouden vondst geweest om onze organisatie op deze manier kennis te laten maken met de sociale kant van het wereldwijde web. Aan de collega’s die de kans niet hebben (kunnen) benut(ten) zou ik zeggen, probeer er toch nog eens naar te kijken.

Bibliothecarissen horen ook veel te weten van het onderwerp digitaal publiceren,  als onderdeel van hun vakkennis. Met deze Utrechtse 23 dingen ben je behoorlijk op de hoogte!

Zoals ik al zei, de reis is voorbij, en ik hoop dat gedacht wordt aan jaarlijkse updates.

Geen 23 nieuwe dingen, maar jaarlijks 5 nieuwe digitale highlights , waar we door “digi wijze collega’s” op worden getrakteerd. De reis is wat mij betreft wel afgerond, maar krijgt dus ook een doorstart!

ding 22

Voor ding 22  een aantal artikelen gelezen en ik wil reageren op  twee artikelen. De eerste is van  Jan Klerk waarin hij zegt eigenlijk geen tijd te hebben voor het nieuwe lezen. En dat als hij die tijd zou maken hij niet toekomt aan het oude lezen: in je eentje een boek lezen, gewoon omdat hij dat graag doet.

k ben ook een van die mensen die het heerlijk vind om in haar eentje te lezen. Hoezo moet ik daarover van gedachten wisselen met anderen? Zeker als dat me weinig extra’s oplevert zal ik dat niet snel doen.

De tekst van Karolien Selhorst gaat in op hoe bibliotheken hun klantgroepen kunnen informeren over de sociale mogelijkheden van het web. Er is al een versie van 23 dingen toegespitst op het onderwijs en op de ambtenaren (alsof dat een homogene doelgroep zou zijn, sic). Selhorst geeft een aantal goede voorbeelden hoe bibliotheken dat kunnen. Zelf zie ik daar echt een rol weggelegd voor de bibliotheken. Snel dus een speels programma aan klanten (dynamische gezinnen, maar ook één voor groepen die wat minder snel gaan) aanbieden, natuurlijk kun je via Schat op je pas  geheel gratis die cursus gaan doen.